Het Peeters Principe.

Enige tijd geleden verscheen in De Standaard een goeie analyse van de motieven van CD&V om deel te nemen aan de regering Michel1. De auteur stelt dat het niet de hoofdbetrachting van CD&V is om het regeringsprogramma uit te voeren, maar wel om coalitiepartner N-VA klein te krijgen.  Dit hopen ze te bereiken door N-VA tot elke prijs het scoren te beletten.

Bij N-VA ligt de nadruk op systemische hervormingen, CD&V eist als compensatie daarvoor telkens nieuwe belastingen. Het eigenaardige is dat die belastingeisen van CD&V meestal meer kosten dan ze opbrengen. Net zoals dat met de jaloezietaks onder DiRupo het geval was.

De speculatietaks die CD&V ‘binnenhaalde’ is een slag in het water en kost nu al veel meer dan ze ooit kan opbrengen. Door die belasting stortte de aandelenhandel ineen. Hetzelfde dreigt nu te gebeuren met de eis tot invoering van een vermogenswinstbelasting.

Die vermogenswinstbelasting (VMWB) zou de “superrijken” moeten treffen. Los van het debat of dit nu werkelijk hét signaal is dat een centrum-rechtse regering wil zenden rijst meteen de vraag of het sop de kool waard is. Er komt sowieso een nadelig effect  zoals verhoogde kapitaalvlucht en vlucht van talent. Wordt deze CD&V trofee de zoveelste symbolenstrijd die uiteindelijk meer zal kosten dan opbrengen?  Het Peeters Principe. Nieuwe belastingen verzinnen tot ze meer kosten dan ze opbrengen.

De regering zoekt op korte termijn 3 miljard Eur en wellicht nog vele bijkomende miljarden tussen vandaag en het einde van de legislatuur. Wie denkt dat een vermogenswinstbelasting een betekenisvolle opbrengst zal genereren slaat de bal mis.

De belasting zou  gericht zijn op de “superrijken”. Die omringen zich met de beste fiscale adviseurs en kunnen zich veroorloven om hun ganse vermogen te structureren via buitenlandse constructies en stichtingen. Daar hebben ze niet tot vandaag op zitten wachten. Dat is al lang gebeurd. Dit soort nieuwe taxatie holt steeds achter de feiten aan. Deze taks zagen steenrijke medeburgers al jaren aankomen en ze zal hen niét raken.

De belasting kan dus enkel geld in het laatje brengen als niét de superrijken maar wel de hogere middenklasse nogmaals geraakt wordt. Met hogere middenklasse bedoel ik: de succesvolle werkenden die niet kunnen ontsnappen omdat hun vermogen net niet groot genoeg is om zich zulke dure holdingstructuren te veroorloven.  Het zijn de mensen die met bloed, zweet en tranen, veel lef en veel risico toch nog wat kapitaal hebben kunnen sparen NA belastingen.  De mensen die met andere woorden al meer dan de helft van hun inkomen aan de fiscus hebben afgestaan om dat vermogen te kunnen opbouwen. De ondernemers en zelfstandigen voor wie dat veelvuldig belaste vermogen eigenlijk dient als pensioenbuffer.

Dat is het Peeters Principe. Nieuwe belastingen eisen die meer kosten dan ze opbrengen omdat ze hun doel missen, of die het N-VA electoraat midscheeps treffen. En zo komen we terug bij de analyse van Bart Maddens die stelt dat CD&V enkel tot de regering Michel1 is toegetreden om de N-VA klein te krijgen. Het wordt steeds moeilijker om daarnaast te blijven kijken.

 

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: